Het zuiden van Palawan – Rizal deel 2

Het zuiden van Palawan is niet ingesteld op toerisme en dat merk je aan alles. Geen tourbureautjes, geen restaurants, geen toeristen en voornamelijk heel veel rust.  Wij vonden het hier heerlijk. Wat kun je dan wel verwachten in Rizal? Wij nemen je mee….

In de accommodatie waar wij verbleven sliepen we in een houten bungalow, 10 meter verwijderd van het privé strand. Hier worden elke dag 3 maaltijden voor je verzorgd waarbij je jezelf de koning te rijk voelt. Er zijn verschillende soorten watersport activiteiten beschikbaar die je zelf kunt ondernemen.  Zo probeerden wij onze SUP skills te verbeteren, werden we erg goed in frisbeeën en kwamen we erachter dat badminton niet aan ons besteed was. Verder kun je snorkelen op het huisrif en kan je kayaken naar de mangrove en surfen als er wind is.

Tijdens ons verblijf kayakten ook wij naar de mangrove. Helaas geen tweepersoons kayak waardoor Sam toch echt zelf moest peddelen. In de mangrove zie je de huisjes van de lokale bevolking en zie je de mensen werken op hun land. De mangrove is ontzettend mooi en hier er daar spotten we ook een aantal apen. Tevens ontmoeten we hier Big. Big is een lokale visser en vraagt of wij zin hebben om met hem een ochtendje te gaan vissen. Dat klinkt leuk, dus voor de volgende ochtend spreken we om 06:00 uur ’s ochtends af.

De volgende ochtend stonden we om 06:00 uur op het strand waar Big ons al zingend stond op te wachten. In een piepklein bootje varen we de open zee op. Bij zijn vlag halen Joris en Big het net binnen waarbij er gehoopt wordt op een goede vangst. Big legt ons uit dat hij minimaal 2 kg nodig heeft om zijn benzine er uit te halen. De vis die hij vangt verkoopt hij op de lokale markt waarbij hij per kilo ongeveer 100 pesos ontvangt (2 euro). Het net is 500 meter lang en na een uur is alle vis binnen. 3 KG dus net genoeg om ook nog rijst te kopen. Nadat we de netten er weer terug in hebben varen we terug naar het strand. Hier geeft BIG bijna al zijn gevangen vis aan ons zodat we deze zelf kunnen opeten. Wat een gastvrijheid. Wij geven hem, ondanks dat hij dit niet wilt, 300 pesos zodat hij zijn benzine en eten kan kopen. De dankbaarheid is groot en we zijn beste vrienden voor het leven.

De lokale markt van Rizal is lokaler dan lokaal. Waarbij ze in het midden en noorden van Palawan nog naar je zwaaien kijken ze je hier met open mond aan. Ook wordt ons dagelijks gevraagd of we de lokale taal spreken(wat doe je hier anders zullen ze we gedacht hebben). Twee grote blanke mensen is niet iets wat ze hier dagelijks zien.  De markt is niet zo groot en het aanbod is niet uitgebreid. Buiten de groenten, het fruit en de rijst is er één klein winkeltje voor vis en vlees. Verder zijn er heel veel kleine telefoonwinkeltjes waar je een lokale sim kaart kunt kopen. Enige nadeel is dat je alleen ’s nachts een uurtje internet hebt ;-).

Bij Momma Sally kun je ook een dagtour boeken naar de watervallen in de buurt. Afhankelijk van de weg is dit 1 a 2 uur wandelen waarbij er een aantal rivieren moeten worden overgestoken. Wij hadden uiteraard pech dat de weg niet helemaal toegankelijk was en we de lange variant moesten lopen. Maar wat een mooie hike, door de dichtbegroeide jungle, door rivieren en langs de rijstvelden kwamen we uiteindelijk aan bij de waterval. En deze was ondanks het droge seizoen prachtig. Hier maakten we heel veel selfies, genoten we van de zon, minder van het ijskoude water en kregen we lunch met uiteraard rijst voorgeschoteld.  Oh ja en had ik al verteld dat we de enige waren… dit is wel hoe het gaat hier in Rizal.  Na heerlijk te hebben ontspannen liepen we het stuk terug waarbij we dit grotendeels deden in de stortbui die we over ons heen kregen. Gelukkig aangekomen in de auto bleek dat het dak lek was en dat het binnenin ook regende. Terug bij onze villa scheen de zon en moesten we even bijkomen in onze hangmat.

Als laatste hebben we een ‘tourtje’ gedaan langs de rijstvelden en de boeren. Hierbij kregen we in heel gebrekkig engels, hij probeerde het tenminste,  uitleg over de verschillende soorten rijst, hoe dit wordt gemaakt en zagen we de boeren werken in het land. De rijst groeit hier in 1,5 maand waardoor er een aantal keren per jaar rijst kan worden geoogst. 60 kilo rijst levert ongeveer 10 euro op.

En wat deden we dan verder… beetje zonnen, beetje lezen en rum drinken. Het perfecte leven… we hadden bijna een bod gedaan op het land ;-). Rizal is een aanrader voor iedereen die rust zoekt en het lokale leven wilt ontdekken. Verwacht hier verder niks en je komt met heel veel mooie herinneringen terug.

p.s. denk aan de kokospalmen… er vallen er hier geregeld kokosnoten naar beneden 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.